نیواک

در سوک مشکاتیان بزرگ

جان جهان دوش کجا بوده ای
نی غلطم در دل ما بوده ای
آه که من دوش چه سان بوده ام
آه که تو دوش که را بوده ای
رشک برم کاش قبا بودمی
چون که در آغوش قبا بوده ای
زهره ندارم که بگویم ترا
بی من بیچاره کجا بوده ای
آینه ای رنگ تو عکس کسی است
تو ز همه رنگ جدا بوده ای
رنگ رخ خوب تو آخر گواه ست
در حرم لطف خدا بوده ای
رنگ تو داری که ز رنگ جهان
پاکی و همرنگ بقا بوده ای
آیینه ای رنگ تو عکس کسی است
تو ز همه رنگ جدا بوده ای

همراه با تابستان که می گذرد

همراه با قاصدکی که با باد می رود

همراه با بادها که خبر از تغییر فصل می دهند

در گذشت

با باد رفت

فصل دیگری را آغاز کرد

و بر آستان جانان گام نهاد

+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم شهریور 1388ساعت 15:5 توسط کاوه |