دقیقا یادم نیست چه سالی بود ولی مطمئنم قبل از سال ۱۳۶۹ بود . من کودکی را در "ترن قشنگ"ی که بر "رنگین کمان" می خرامید با "مسافرکوچولو" همسفر بودم و صبحگاهان با صدای "خروس زری پیرهن پری" از خواب برمی خاستم .
خانواده ای داشتم اهل هنر . پدری شاعر ٬ مادری علاقمند به کتاب .
موسیقی آنچنان زمان مناسبی برای توجه نداشت .
فرهنگ ما که به سنتی می گرایید از یک سو آنرا می پذیرفت و آنچنان سخت گیر نبود ولی از نگاه دیگر در پرداختن به بیش از مقدار لازم ( از دید فرهنگ ما ) مشکل داشت .
در انبوه میهمانان که از بستگان دور و دورتر از دور بوده اند ٬ فرصتی برای خانواده نمانده بود که به موسیقی هم بپردازد . خانه مان به کاروانسرایی می مانست که فقط چند هفته در سال به خودمان اختصاص داشت و گناه من این بود که پدری خوش قلب و مادری نیکو سرشت داشتم .
از آنجا که میهمانان بزرگسال ٬ حتی بر سر اسباب بازیهایم با هم دعوا می کردند و از آنجا که خودم هم در خیل اسباب بازیهای کودکانه غوطه ور بودم و نیازهای تک فرزندی ام ( قبل از به دنیا آمدن خواهرانم ) برآورده شده بود ٬ به چیزهای دیگر بیشتر توجه می کردم .
نخست به ور رفتن با نوارهای پدر پرداختم . بنان ٬ مرضیه ٬ دلکش ٬ شجریان و ... .
تا روزی که پدر یک نوار کاست موسیقی مازندرانی خرید که روی آن چنین نوشته شده بود :
" موسیقی مازندرانی " تنظیم:محمدرضا درویشی ٬ خوانندگان : ابوالحسن خوشرو و نورا... علیزاده
نخستین بار با همراهی خانواده این نوار را شنیدم .
با آنکه حتی کلمه ای از آنرا نمی فهمیدم ٬ توجه ام را برانگیخت .
بعدا بارها و بارها شنیدمش . جملاتی بی مفهوم را از بر کرده بودم و تمامی آهنگ را .
حتی خواهر کوچکم که به تازه گی به حرف آمده بود ٬ پیش از آنکه بتواند جمله ای کامل بسازد ٬ به گونه ای سعی در ادای جملات شعر این اثر داشت .
بعدها بر روجلد کاست های دیگر هم نام های فوق را دیدم . آثاری همچون :
"افتاب ته" ٬ "نرگیس جار" ٬ "گنبد مینا" و "جان عشاق" .
اما دیگر فقط از سر عادت به چیزی گوش نمیکردم . کمی هم شعور با آن آمیخته شده بود .
تا هم اکنون که به موسیقی های مختلف گوش میدهم و لذت میبرم . هرچند که هنوز تا درک واقعی شان راهی بسیار دراز در پیش دارم . بر خودم وظیفه می دانم که سپاسگذاری کنم :
سپاس از پدر و مادرم که اینگونه ساختندم .
سپاس از میهمانان که مرا تا حدی از بی درکی رهانیدند .
سپاس از موسیقی دانان ٬ آهنگسازان ٬ خوانندگان و نوازندگانی که تا به حال از آنها شنیده ام .
و سپاس مخصوص برای " محمدرضا درویشی " عزیز ٬ که روحم را با موسیقی پیوند داد .
در ادامه شما را به شنیدن قطعاتی از این اثر دعوت می کنم :
این کاست در چاپ مجدد توسط انتشارات ماهور با توضیحاتی که شیرینی اثر را برایم دو چندان کرد همراه بود و آن چاپ کردن لیست نوازندگان بود . اساتیدی چون محمدرضا لطفی ٬ حمید متبسم ٬ تنی چند از کامکاران و دیگر عزیزان .
در ضمن دوست عزیزم کاوه حیدری مطلبی از استاد درویشی در وبلاگ دل آواز قرار دادند که خواندنیست .
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم بهمن 1385ساعت 17:5 توسط کاوه
|
آواز "آق ننه مه وسّه نکن بیقراری" ( خواننده : ابوالحسن خوشرو )