بسیاری از فرزانگان ، در بسیاری از سالها پرواز و جهش و عزم و حرکت

 قاطع و گرم را در موسیقی ما خواهان بوده اند و در سالیان اخیر بینش

 و تفکر گروه هایی در پرداختن به موسیقی سازی  و همدوشی

موسیقی آوازی و ایجاد گویش تازه ای از زبان ساز ایرانی به قدر همت

و فرصت خود - و حتی بیش از توان جلیل به دوش بردن بار امانت میراث

گذشتگان - کوشیده اند.

 گروه دستان از معدود گروه هایی است که در این راه پای فشرده اند ،

 گرچه تلاش های فردی را از استاد علینقی وزیری گرفته تا

حسین علیزاده و دیگر و دیگران را نمی توان نادیده گرفت اما چون از

 گروهی سخن می گوییم که همدلی  را حتی از همزبانی مهمتر

دانسته اند ، مشخص است از گروه دستان می گو ئیم .

اعضای  گروه دستان ، هر یک در سرزمینی دور از یکدیگر روزگار را

 سپری می کننداما وقتی قرار است دست یافته های خود را در

 تنوع فرمهای تازه ، ملودی های جذاب ،تنظیم های حرفه ای و

ارائه ی اثری در تکنیک و خلاقیت و نو آوری چون توفان پر قدرت دریا

 به مخاطبان خود در ایران و دیگر نقاط جهان ارائه  کنند از اینجا و آنجا

گرد هم می آیند و در هماهنگی شگفت انگیز و رشک برانگیز

 برنامه ای فراهم  می آورند  ، همچون دریای بی پایان که نمونه ای

 والا از موسیقی پویا ، تفکر برانگیز، پر شور و حال وحرکت قاطع و

گرم است. 

حالا هر یک از گروه ، چون رودی از سرچشمه ای جاری شده اند

 و به دریای بی پایان رسیده اند ، دریا چیست ؟ مگر نه نقطه ای

 مقابل مرداب هاست .

دریای بی پایان در همیاری هماهنگ - اما دارای تشخیص فردی

 - اعضای گروه ، با توجه به بینش و تفکر حاکم گروه ، یکی از

بهترین اجرا های موسیقی در سال 1385 بود . ملودی ها و

 نغمه ها در این اجرا نه آن بود که پیش از این از دیگران شنیده

 بودیم. گروه دستان در دریای بی پایان  موسیقی ایران را آن

گونه اجرا کرد که  مهدی اخوان ثالث می خواست :

                    توفان پر قدرت دریا 

                                                                  برگرفته از سایت " آوای خورشید "